Hoge Raad · 6 oktober 1995
Aansprakelijkheid vereniging jegens lid na turnongeval; verenigingsrecht geeft geen andere maatstaf
- Vereniging, stichting en coöperatie
- Boek 2 BW
Samenvatting
Een lid van een turnvereniging raakte tijdens een training ernstig gewond. Het hof wees de schadevergoeding toe tegen de trainster en de vereniging. De Hoge Raad oordeelt dat de regels van verenigingsrecht in Boek 2 BW, waaronder artikel 2:8 BW, er niet toe leiden dat de aansprakelijkheid uit onrechtmatige daad jegens een lid anders wordt beoordeeld dan jegens een niet-lid. Het cassatieberoep wordt verworpen.
Kernoverweging
“Middel I verwijt het Hof te hebben miskend dat voor de beoordeling van de aansprakelijkheid van [eiseres 1] en de vereniging van belang is dat het in casu gaat om een aan een lid van de vereniging tijdens een training in verenigingsverband overkomen ongeval (onderdeel A), alsmede dat het hier gaat om sportletsel (onderdeel B). Onderdeel A faalt. De in het onderdeel bedoelde, op de verhouding tussen een vereniging en haar leden toepasselijke regels van verenigingsrecht, waarvan de inhoud wordt bepaald door de wet, in het bijzonder Boek 2 BW, de statuten van de vereniging en de redelijkheid en billijkheid (art. 2:8 BW), brengen niet mee dat de aansprakelijkheid uit onrechtmatige daad van de vereniging en haar werkneemster jegens de deelnemers aan de training die lid van de vereniging zijn, naar andere maatstaven moet worden beoordeeld dan wanneer het zou gaan om de aansprakelijkheid jegens een niet-lid van de vereniging. Ook de omstandigheid dat het gaat om wat het middel aanduidt als sportletsel, leidt niet tot toepassing van een andere maatstaf. Het gaat hier niet om de situatie waarin een deelnemer aan sport of spel letsel oploopt als gevolg van een gedraging van een andere deelnemer (vgl. HR 19 oktober 1990, NJ 1992, 621), maar om een geval van letsel dat is ontstaan bij een oefening onder leiding van een door de vereniging aangestelde trainer, waarbij de te beantwoorden vraag is of de trainer bij het leiding geven en de vereniging bij de aanstelling, gelet op alle […]”
r.o. 3.3