Hoge Raad · 23 september 2005

Beperking vertegenwoordigingsbevoegdheid bestuurder door bezoldigingsbesluit AVA naar Antilliaans recht

• Overig Boek 2
• Besluitvorming en vernietigbaarheid
• Boek 2 BW

Samenvatting

Een Antilliaanse vennootschap vorderde een deel van de aan haar directeur betaalde management fee terug, omdat de algemene vergadering de bezoldiging lager had vastgesteld dan in de managementovereenkomst was afgesproken. De Hoge Raad oordeelt dat de bepaling over de bezoldiging naar toen geldend Antilliaans recht een beperking van de vertegenwoordigingsbevoegdheid van het bestuur is met externe werking. De vennootschap kan zich daarop dus beroepen tegen de directeur. Het cassatieberoep wordt verworpen.

Kernoverwegingen

“Het onderhavige geschil wordt beheerst door het Wetboek van Koophandel van de Nederlandse Antillen, zoals dat gegolden heeft tot de invoering van Boek 2 van het nieuwe BWNA per 1 maart 2004. Voor zover thans van belang, bepaalt art. 103 WvK-NA dat, behoudens beperkingen bij de akte van oprichting, het bestuur belast is met het besturen van de zaken der vennootschap en art. 112 dat, voor zover bij de akte van oprichting niet anders is bepaald, de algemene vergadering de bezoldiging van bestuurders vaststelt. Naar het destijds geldende Nederlands-Antilliaans recht behelst art. 112 een beperking van de vertegenwoordigingsbevoegdheid van het bestuur, waaraan externe werking toekomt, zoals ook gold voor de overeenkomstige bepaling in het Nederlandse WvK voordat dit wetboek, in 1971, werd aangepast aan de Europese regelgeving. 3.3.3 Nu ten processe vaststaat dat de statuten van [verweerster] op dit stuk hetzelfde bepalen als art. 112 WvK-NA, brengt het in 3.3.2 overwogene mee dat de bevoegdheidsbeperking van het bestuur van [verweerster], gelegen in het bepaalde in art. 112 en het ter vergadering van 7 mei 2001 genomen besluit, kan worden ingeroepen jegens ERTCC. Daarop stuiten de klachten van de onderdelen 1.2 en 1.4 af. 3.3.4 De overige klachten kunnen evenmin tot cassatie leiden. Zulks behoeft, gezien artikel 81 RO, geen nadere motivering nu de klachten niet nopen tot beantwoording van rechtsvragen in het belang van de rechtseenheid of de rechtsontwikkeling. 4. Beslissing De […]”

r.o. 3.3.2

“Nu ten processe vaststaat dat de statuten van [verweerster] op dit stuk hetzelfde bepalen als art. 112 WvK-NA, brengt het in 3.3.2 overwogene mee dat de bevoegdheidsbeperking van het bestuur van [verweerster], gelegen in het bepaalde in art. 112 en het ter vergadering van 7 mei 2001 genomen besluit, kan worden ingeroepen jegens ERTCC. Daarop stuiten de klachten van de onderdelen 1.2 en 1.4 af. 3.3.4 De overige klachten kunnen evenmin tot cassatie leiden. Zulks behoeft, gezien artikel 81 RO, geen nadere motivering nu de klachten niet nopen tot beantwoording van rechtsvragen in het belang van de rechtseenheid of de rechtsontwikkeling. 4. Beslissing De Hoge Raad: verwerpt het beroep; veroordeelt ERTCC in de kosten van het geding in cassatie, tot op deze uitspraak aan de zijde van [verweerster] begroot op € 2.631,34 aan verschotten en € 2.200,-- voor salaris. Dit arrest is gewezen door de vice-president J.B. Fleers als voorzitter en de raadsheren A.M.J. van Buchem-Spapens, P.C. Kop, E.J. Numann en W.A.M. van Schendel, en in het openbaar uitgesproken door de vice-president P. Neleman op 23 september 2005.”

r.o. 3.3.3