Hoge Raad · 7 september 2012

Reikwijdte artikel 2:299 BW: aanvulling stichtingsbestuur bij statutenstrijdige taakverdeling

• Vereniging, stichting en coöperatie
• Boek 2 BW

Samenvatting

Een deelnemer in een parkeerverwijssysteem verzocht de rechter het bestuur van een stichting aan te vullen, omdat één bestuurder zowel voorzitter als penningmeester was, in strijd met de statuten. De Hoge Raad oordeelt dat artikel 2:299 BW alleen ziet op een stichting zonder bestuurders of zonder het statutaire minimumaantal. Een voltallig bestuur met een statutenstrijdige taakverdeling valt daar niet onder, zodat het cassatieberoep wordt verworpen.

Kernoverweging

“Het middel klaagt dat het hiervoor weergegeven oordeel in rov. 3.4 onjuist is, omdat niet-voldoening aan een statutaire regeling van de taakverdeling binnen het bestuur van een stichting betekent dat het door de statuten voorgeschreven bestuur (tenminste in zoverre) ontbreekt in de zin van art. 2:299 BW. De klacht steunt op een onjuiste rechtsopvatting en faalt daarom. De bepaling van art. 2:299 BW geeft de rechter de bevoegdheid om in gevallen waarin het statutair voorgeschreven bestuur van een stichting geheel of gedeeltelijk ontbreekt "in de vervulling van de ledige plaats te voorzien". De bepaling ziet dus op een stichting die geen bestuurders meer heeft, of niet langer het in de statuten voorgeschreven minimumaantal bestuurders heeft. Indien het bestuur voltallig is maar de bestuurstaken heeft verdeeld op een wijze die niet strookt met de statuten, doet zich de in art. 2:299 BW bedoelde situatie van een geheel of gedeeltelijk ontbreken van het door de statuten voorgeschreven bestuur niet voor en is de rechter niet bevoegd te voorzien in de vervulling van een "ledige plaats". Het oordeel van het hof is dus juist. In het midden kan blijven of de rechter ingevolge art. 2:299 BW ook bestuursleden kan benoemen in een geval als beschreven onder 4.9 van de conclusie van de Advocaat-Generaal, nu een zodanig geval zich in deze niet voordoet. 4. Beslissing De Hoge Raad: verwerpt het beroep; veroordeelt P1 in de kosten van het geding in cassatie, tot op deze uitspraak aan de zijde […]”

r.o. 3.3