Rechtbank Amsterdam · 26 mei 2026

Ontbonden vof blijft bestaan; vennoten zijn vereffenaars; vordering verjaard

• Personenvennootschappen
• Personenvennootschappen

Samenvatting

Een ontbonden vennootschap onder firma en haar vennoten vorderen als vereffenaars schadevergoeding wegens bedrijfsschade door sloopwerkzaamheden. De kantonrechter oordeelt dat een ontbonden vof blijft voortbestaan voor zover nodig voor de vereffening en dat de vennoten op grond van artikel 32 WvK als vereffenaars kunnen procederen. De vordering wordt echter afgewezen wegens verjaring.

Kernoverweging

“[gedaagde 1] , [gedaagde 2] en [gedaagde 3] worden niet gevolgd in hun primaire verweer dat [eiser 1] , [eiser 2] en [eiser 3] niet ontvankelijk zijn in hun vordering. Uit het uittreksel van de Kamer van Koophandel van 19 november 2025 (productie 1 van [gedaagde 1] ) volgt dat [eiser 1] per 8 januari 2019 is ontbonden en opgeheven. Door de ontbinding is [eiser 1] in de fase van vereffening gekomen en waren [eiser 2] en [eiser 3] op grond van artikel 32 lid 1 van het Wetboek van Koophandel degenen die de zaken van de gewezen vennootschap moesten vereffenen, nu gesteld noch gebleken is dat een andere vereffenaar is aangewezen. De ontbinding van een vennootschap onder firma brengt niet mee dat zij ophoudt te bestaan. Zij blijft (in liquidatie) voortbestaan voor zover dat nodig is voor de vereffening van het vennootschapsrechtelijk vermogen. Anders dan [gedaagde 1] , [gedaagde 2] en [gedaagde 3] hebben betoogd, valt daarom niet in te zien waarom door [eiser 1] (en [eiser 2] en [eiser 3] als haar vereffenaars) geen rechtsvordering meer zou kunnen worden ingesteld. Dat in het handelsregister van de Kamer van Koophandel niet is geregistreerd dat [eiser 1] in de vereffeningsfase is gekomen en wie haar vereffenaars zijn, doet daar niet aan af. 8. Zowel [gedaagde 1] als [gedaagde 2] en [gedaagde 3] hebben vervolgens aangevoerd dat de vordering is verjaard, nu volgens hen de gestelde schade zich eind 2017 dan wel begin 2018 heeft voltrokken en zij voor het eerst aansprakelijk zijn […]”

r.o. 7