Rechtbank Limburg · 29 april 2026

Curator vs bestuurders: kennelijk onbehoorlijk bestuur, vermoeden ontzenuwd, Beklamel afgewezen

• Aansprakelijkheid afgewezen
• Bestuurdersaansprakelijkheid
• Jaarrekening
• Boek 2 BW
• Art. 6:162 BW

Samenvatting

Een curator spreekt de bestuurders van een failliet transportbedrijf aan voor het faillissementstekort wegens kennelijk onbehoorlijk bestuur, onbehoorlijke taakvervulling en onrechtmatige daad (Beklamel, Peeters/Gatzen). De rechtbank oordeelt dat de administratie niet op orde was, maar dat de bestuurders het vermoeden van een belangrijke oorzaak van het faillissement ontzenuwen door te wijzen op externe factoren zoals gestegen brandstof- en loonkosten. De overige grondslagen zijn onvoldoende onderbouwd en de vorderingen worden afgewezen.

Kernoverwegingen

“In artikel 2:210 BW is bepaald dat de jaarrekening jaarlijks wordt opgesteld binnen vijf maanden na afloop van het boekjaar. Op grond van de oprichtingsakte (slotverklaring onder 5) eindigt het eerste boekjaar op 31 december 2023. Dit betekent dat de termijn voor het opstellen van de jaarrekening voor 2022 en 2023 eindigt op 31 mei 2024 (vijf maanden na einde boekjaar). Vervolgens loopt een termijn van twee maanden, dus tot 31 augustus 2024, waarna de niet vastgestelde jaarrekening moet worden gepubliceerd. Deze datum ligt echter ruim na de failliet verklaring op 20 juni 2024. Op het moment van faillietverklaring was de publicatieverplichting dus nog niet geschonden.

De administratie (artikel 2:248 lid 2 in samenhang met 2:10 BW)”

r.o. 4.7

“Het niet vervullen van de plicht uit artikel 2:10 BW heeft tot gevolg dat sprake is van een onbehoorlijke taakvervulling door het bestuur. In geval van faillissement zoals hier aan de orde, wordt dan vermoed dat de onbehoorlijke taakvervulling een belangrijke oorzaak is van het faillissement en zijn de bestuurders hoofdelijk aansprakelijk voor het faillissementstekort. Volgens vaste rechtspraak brengt een redelijke uitleg van artikel 2:248 lid 2 BW mee dat voor het ontzenuwen van dit vermoeden volstaat dat de aangesproken bestuurder aannemelijk maakt dat andere feiten of omstandigheden dan zijn onbehoorlijke taakvervulling een belangrijke oorzaak van het faillissement zijn geweest.”

r.o. 4.13

“De rechtbank is van oordeel dat de bestuurders zijn geslaagd in het ontzenuwen van het vermoeden. Zij hebben onderbouwd gesteld dat het faillissement met name is veroorzaakt door externe factoren. Door overlegging van delen van het rapport van [bedrijf] “Kostenontwikkelingen in het wegvervoer” en het rapport “Branches in Zicht” hebben de bestuurders aannemelijk gemaakt dat bij het opstarten van het transportbedrijf eind 2022/begin 2023, de markt goede kansen leek te bieden, maar dat gaandeweg de marktomstandigheden juist verslechterden. De bestuurders hebben toegelicht dat zij bij opstarten nog weinig eigen klanten hadden en voor hun omzet afhankelijk waren van opdrachten van grote transportbedrijven waarmee vaste prijsafspraken waren gemaakt. De marges van transportopdrachten kwamen echter al vrij snel onder druk te staan doordat de brandstofprijzen enorm sterk waren gestegen en de personeelskosten waren toegenomen door stijgende CAO-lonen en een tekort aan chauffeurs. Juist vanwege de contracten met vaste prijsafspraken was het voor [eiseres] niet mogelijk om deze gestegen kosten (volledig) door te berekenen. Doordat daarnaast onvoorziene reparatiekosten aan het rollend materieel optraden en facturen onbetaald bleven heeft het bedrijf het uiteindelijk niet gered ondanks pogingen om onbetaalde rekeningen te innen en afspraken te maken met de schuldeisers.

Onbehoorlijke taakvervulling / onrechtmatig handelen (artikel 2:9 BW/ artikel 6:162 BW)”

r.o. 4.14