Week 42
Week 42 · 14 okt – 20 okt 2002 · 3 uitspraken
Boek 2 BW (2)
Artikel 2:248 BW niet rechtstreeks toepasselijk bij verhaal aannemer op bestuurder onderaannemer
- Aansprakelijkheid aangehouden/tussenuitspraak
- Bestuurdersaansprakelijkheid
- Boek 2 BW
- Art. 6:162 BW
Aannemers die zijn aangesproken voor belasting- en premieschulden van een gefailleerde onderaannemer, zoeken verhaal op diens bestuurder. De Hoge Raad oordeelt dat dit verhaal ook mogelijk is als de bestuurder niet zelf door de uitvoeringsinstantie is aangesproken. Het wettelijk vermoeden van onbehoorlijk bestuur uit artikel 2:248 BW is echter niet rechtstreeks van toepassing op de bestuurdersaansprakelijkheid uit de CSV en de Invorderingswet 1990. Het arrest van het hof wordt vernietigd.
ECLI:NL:HR:2002:AE5152
Doorwerking van artikel 2:248 BW-vermoedens in bestuurdersaansprakelijkheid voor premies en loonheffing
- Bestuurdersaansprakelijkheid
- Jaarrekening
- Boek 2 BW
Aannemers die als ketenaansprakelijken loonheffing en premies van een gefailleerde onderaannemer hadden betaald, verhaalden dit op de bestuurder van de onderaannemer. Het hof wees dit toe door de vermoedens van artikel 2:248 BW toe te passen vanwege de niet gepubliceerde jaarrekening. De A-G concludeert dat verhaal geen voorafgaande beschikking aan de bestuurder vereist, maar dat de wetgever geen aansluiting bij artikel 2:248 BW heeft beoogd bij artikel 16d CSV en artikel 36 Invorderingswet. Hij concludeert daarom tot vernietiging en verwijzing.
ECLI:NL:PHR:2002:AE5152
Art. 6:162 BW – bestuurder of aandeelhouder in persoon (1)
Conclusie: persoonlijke aansprakelijkheid bestuurder bij niet-nakoming door B.V. en bewijslast
- Aansprakelijkheid afgewezen
- Bestuurdersaansprakelijkheid
- Art. 6:162 BW
Een afnemer stelde de bestuurder van een failliete B.V. persoonlijk aansprakelijk uit onrechtmatige daad voor een vooruitbetaling op een niet nagekomen levering. Het hof wees dit af bij gebrek aan wetenschap van de bestuurder dat de B.V. niet kon nakomen en geen verhaal zou bieden. De A-G bespreekt de maatstaf en de bewijslastverdeling en concludeert tot verwerping van het cassatieberoep.
ECLI:NL:PHR:2002:AE5161